| تبليغات | X |
نمی دونم آغاز قشنگتره یا پایان، آیا این دو ملزومات هم هستند؟
شروع هر کاری رو با یاد خدا باید آغاز کرد، مگه نه؟
اینجا قراره یه کافه ترانه باشه، اوایل کار کوچیک و محدود ولی رفته رفته بزرگ و شایسته حضور شما
به هر حال آخر این قصه باید یه جور خوب تموم بشه، آره دیگه اصلا غیر این معنی نداره
پایان خوب چه بهتر که با شروع خوب همراه باشه!!!
آخرِ این قصه باید یه جورِ خوب تموم بشه
میگم چه معنی داره خنده هامون حروم بشه
حادثه های این دفه ترس نداره، بی خطره
معلومه چی می خواد بشه، دوباره خوبی می بره
مسائل مختلفو وقتی روایت می کنی
البته بی رودرواسی گاهی رعایت می کنی
مشکل زنها رو ببین، ببین چه رنجی می کشن
اما عجیبه آخرش بعضیا قهرمان میشن
وقتی کسی پیاده رُ ساده سوار نمی کنه
فقط یه زولبیا ما رُ سحر بیدار نمی کنه
یه عده خالی بندن وُ یه عده ول مُعطلن!
وقتِ تحول برسه، آبغوره نیستن، عسلن!
آخرِ این قصه باید یه جورِ خوب تموم بشه!!
میگم چه معنی داره خنده هامون حروم بشه
این شعر، میدونید از کیه؟
از سلطان تیتراژهای سریالی رسانه، آقای افشین یداللهی!!!
که البته به حق کم نظیر شعر میگه
راستی اهداف و برنامه های این وبلاگ را دفعه بعد اعلام میکنم،،میتونید به ما لینک بدهید
فعلا، یا علی...
نوشته شده توسط ترانه سرا در شنبه شانزدهم تیر 1386 | 